Bieluń dziędzierzawa – Datura stramonium

Bieluń dziędzierzawa

Bieluń dziędzierzawa – Datura stramonium

Psiankowate – Solanaceae

SIEWKA

Cechy szczególne:
siewki o nieprzyjemnym, odurzającym zapachu i o liściach z białawym nalotem.
Łodyżka podliścieniowa:

zielonawa, 2-2,5 cm wys., 1,25 mm szer.
Liścienie:
lancetowatorównowąskie, 2,5-3,5 cm dł., 3,5-4,5 mm szer., ku górze zwężone, na szczycie ostre, w dole rozszerzone, u samej nasady zwężone w ogonek 7-8 mm dł.; unerwienie w postaci cienkiego nerwu środkowego dochodzącego do szczytu i delikatnych odchodzących od niego nerwów bocznych.
Pierwsze liście:
skrętoległe; pierwszy liść podługowaty, nieco jajowaty, 2-4 cm dł,. nagle zwężony w ogonek; drugi liść podobny do pierwszego, nieco falisty; trzeci podobny kształtem do pierwszego, lecz różniący się wielkością oraz falisto ząbkowanym brzegiem; młode liście pokryte białawym, mączystym nalotem.
Okres wschodów:
koniec wiosny

Bieluń dziędzierzawa
Bieluń dziędzierzawa – Datura stramonium
Bieluń dziędzierzawa - Datura stramonium
Bieluń dziędzierzawa – kwitnąca młoda roślina | fot. Agrofy
Bieluń dziędzierzawa - Datura stramonium
Bieluń dziędzierzawa – kwitnąca młoda roślina | fot. Agrofy

ROŚLINA KWITNĄCA

Wysokość:
10—100 cm.
Korzeń:
mięsisty, rozgałęziony.
Łodyga:
wzniesiona, naga, widełkowato rozgałęziona; gałązkie boczne od strony wewnętrznej miękko owłosione.
Liście:
jajowate, w nasadzie klinowate, zaostrzone, grubo zatokowo ząbkowane, na ogonkach 8-15 cm dł.
Kwiatostan:
pojedyńczy
Kwitnienie:
czerwiec-październik
Owoc:
torebka jajowata, kolczasta, zielona.
Nasiono:
nerkowate, 3-3,5 mm dł., 2,5-3,0 mm szer. i 1,4-1,5 mm gr., dość silnie spłaszczone, drobno siatkowato marszczone, czarne, matowe.
Trwałość:
roślina roczna, forma jara
Występowanie:
sporadycznie zachwaszcza ogrody, rośnie przede wszystkim na nieużytkach, śmietniskach, rumowiskach, podwórzach i przychaciach.
Gleba:
żyzna
Rozmnażanie:
z nasion; jedna torebka zawiera do kilkuset nasion, jedna roślina wydaje do kilku tysięcy nasion.
Właściwości:
liście zawierają 0,2-0,45% alkaloidów, głównie lewo-skrętną hioscyjaminę i lewoskrętną hioscynę oraz garbniki; w nasionach wykryto 0,2-0,35% alkaloidów, przede wszystkim hioscyjaminę; wg niektórych autorów podwyższona kwasowość gleby powoduje zmniejszenie zawartości alkaloidów w bieluniu, przeciwnie – zasadowość gleby zwiększa ją.
Zastosowanie:
w lecznictwie znajduje zastosowanie liść bielunia; liście bielunia wchodzą w skład proszków i papierosów przeciwastmowych.